Feeds:
Berichten
Reacties

Post Tagged ‘burnout’

Stressreacties

Stress wordt algemeen gezien als het gevolg van een oer reactie. Nou ja, eigenlijk een oerwoud reactie. En deze reactie noemen we de ‘vecht-vlucht reactie’, die ontstaat als we gevaar, dreiging onderkennen. Deze reactie zet allerlei processen in ons lichaam in werking.

ikvoelspanningNog twee stressreacties
Wat blijkt echter? Naast het vechten en vluchten als stressreactie zijn er nog twee logische reacties te onderkennen namelijk: Bevriezen en de  ‘tend en befriend’ reactie. Dit zijn vooral vrouwelijke reacties. In tijden van bedreiging kan het je leven redden als je je heel stil houdt (bevriezen) of als je anderen opzoekt om samen sterker te staan. In onze geciviliseerde wereld vertonen mensen in stress dus nog steeds één, of enkele van deze vier reacties.

Stresshormonen afbreken
Nu is het super ongezond als we een stress-reactie in je lichaam hebben, maar daaraan geen fysieke uiting geven. Kijk maar naar het aantal mensen dat een hartaanval krijgt terwijl ze naar een spannende voetbal wedstrijd kijken.
In de oertijd ging dat min of meer vanzelf. Want als je gestrest raakt en dat uit door stevig te gaan bewegen en uitwisselen met anderen, dan raak je automatisch het teveel aan stresshormonen kwijt en herstelt je balans.

Waar ga jij met je stress heen?
Maar wapoezenvechtent als je de hele dag door bevriest omdat je niet anders durft? Of als je continu ergens tegen vecht, maar je energie niet kwijt kunt, of eigenlijk wel wat steun van anderen kan gebruiken, maar er is niemand voor je, of je durft het niet te vragen?
Dan wordt het tijd om eens te bekijken wat het beste bij jou past. Ben je meer een vechter, of een vluchter? Past dat beter bij jouw situatie? Of zou je wel wat hulp en steun kunnen gebruiken in tijden van stress? Kom dan in actie! En ga ergens met je stress heen!

Reageren:
Wat zou het beste bij jou passen? Waar zou jij eigenlijk met je stress heen moeten gaan? En doe je dat ook?

Fred Steetsel
Mentalcoach en Burnoutbegeleider
http://www.ontspannu.nl/

Read Full Post »

Of je nu intensief voor je kinderen zorgt of voor een geliefde volwassene, je kunt een burnout krijgen doordat je  overmand wordt door de belasting die dit werk op je legt. Vaak komt dat doordat je moeilijk de balans kunt bewaren tussen deze taak en je andere taken in het leven: je familie, je werk etc. Hoe voorkom je nu dat je gaat afknappen?

Fijne herinneringen

mantelzorgerAls je zorgt voor iemand die ernstig ziek is, mentaal of fysiek, dan is de verleiding groot om alleen nog maar de negatieve dingen te zien. Je ziet hem/haar achteruit gaan en de fijne herinneringen vergeet je dan. Bovendien kan je de (kleine) positieve dingen in de huidige situatie niet meer zien.
Je kunt een burnout voorkomen door te focussen op de positieve dingen die je nu (nog) wel hebt. Probeer veel te communiceren en wees daarbij geduldig. Want hij of zij kan dat knap moeilijk vinden in deze situatie. Door je eigen houding aan te passen ervaar je de situatie vaak positiever.

Maak tijd voor jezelf

Je mag ook goed voor jezelf zorgen. Veel (mantel-)zorgers hebben het idee dat ze al hun aandacht moeten schenken aan degene die het zo hard nodig heeft. Zorg ervoor dat je tijd vrij maakt voor jezelf om dingen te doen die je energie geven.
Vrolijke, leuke dingen en ook activiteiten waarbij je tot rust komt (fysiek en geestelijk). Je kan gaan wandelen of mediteren, al naar gelang het bij je past. Door een CD met geleide fantasieën waan je je helemaal op vakantie. Zet een lekker muziekje op of lees een spannend boek. Deze dingen kunnen voorkomen dat je jezelf overmand voelt door je rol als hulpverlener.

Sociale steun

Soms heb je als zorgverlener ook wat aandacht nodig. Om hulp vragen is dan best handig. En als er iemand anders in de familie is die je kan helpen, durf daar dan ook om te vragen. Het werk hoeft niet op jouw schouders alleen te rusten!
Je verhaal kwijt kunnen is vaak ook al een opluchting. Door er met vrienden of kennissen over te praten helpt je al om je wat meer gesteund te voelen.

Professionele hulp

steunAls je het heel erg moeilijk vindt om je rol als hulpverlener/zorger goed vorm te geven dan zijn er ook professionals die je kunnen helpen. Je krijg dan advies en leert technieken. Daarnaast zijn er support groepen waarin mensen die in dezelfde situatie zitten elkaar steunen en voorzien van de nodige ervaringen en tips. Op internet zijn er fora waarin je je verhaal kwijt kunt of een specifieke vraag kunt stellen. En je kunt samen met een coach je problemen nog eens doornemen.

Samenvattend

Een hulpverlener, (mantel-)zorger zijn is niet makkelijk. Het is een belangrijke taak. Je geeft de ander heel veel van je energie en aandacht en daarvoor krijg je niet altijd dankbaarheid terug. Maar je mag er trots op zijn dat je het doet. Hopelijk kan je met bovenstaande tips je taak volhouden zolang dat nodig is en houd je ondertussen je eigen gezondheid op peil!

Fred Steetsel
Mentalcoach en Burnoutbegeleider
http://www.ontspannu.nl

Read Full Post »

Het is me te veel

Susan Boyle en het pad dat ze bewandelde

Vandaag las ik in de krant een artikel over Susan Boyle. Je weet wel, die enorm talentvolle zangeres uit zo’n talentenjacht in Engeland in 2009. Ik las over haar:

De zingende huisvrouw moest in het verleden meerdere optredens afzeggen, omdat ze oververmoeid en overspannen was. Ondanks intensieve begeleiding door psychologen raakte ze overspannen door de media-aandacht en trok ze zich enige tijd terug.

Nu blijkt de Schotse weer beter in haar vel te zitten. “Ik weet wat ik doe en welk pad ik wil bewandelen. In het begin was het moeilijk maar nu kan ik alles beter handelen. Ik voel geen druk. Ik weet dat ik niet alleen ben en dat ik een goed team om me heen heb.”

Niet slim bezig
Overspannen raak je doordat de druk te hoog is. Je kan het (even) niet meer aan. Vaak is de aanleiding een nare situatie in je leven zoals een ontslag of een noodlot dat een dierbare treft.

Susan probeerde eerst toch door te gaan, waarbij ze zich intensief liet begeleiden. Dat leidde uiteindelijk tot niets. Het is alsof je een pan water op het hoog vuur zet, en door maar flink te blazen en roeren het koken probeert te voorkomen. Dat werkt dus niet.

Gelukkig heeft ze dat zelf ook ingezien. Zo doorgaan had haar wellicht helemaal uitgeput en zoals ik het artikel lees, en de tijdsduur erbij betrek, is ze waarschijnlijk in een lichte burnout (type 1) geraakt door in die overspannen toestand nog een tijd door te gaan.

Besef (bewustwording en acceptatie)
Eerst kwam er het moment waarop ook zij besefte dat het niet ging. Dat het zo niet door kon gaan. In het geval van Susan was alle media aandacht haar te veel. Ze kon daarmee niet omgaan. Deze bewustwording is een hele belangrijke stap geweest. Want haar gevoel en verstand zeiden dat dit niet werkte.
Maar ja, hoe dan wel? De eerste stap in het vervolg was het om even helemaal te stoppen. Dat geeft ruimte, ontspanning, rust! En rust en ontspanning geven je de mogelijkheid om beter te zien wat je verder wilt.

Standpunt veranderen
Een probleem laat zich zelden oplossen op zijn eigen niveau. Ook bij Susan kwam het besef dat terug keren in de oude situatie, met haar ‘oude’ denkpatronen niet zou werken. De omgeving, met al zijn hectiek laat zich ook niet aanpassen. En dus blijkt ze op zoek te zijn gegaan naar wat haar weg was, wat het pad was dat ze wilde bewandelen. Dit nieuwe standpunt, deze nieuwe zienswijze gaf haar de kracht om weer aan het werk te gaan. Ze voelt de druk niet meer zo van de media. Daarnaast is ze gaan beseffen wat de toegevoegde waarde van haar team, de mensen om haar heen zou kunnen zijn om de gezondheid te bewaren. Met deze nieuwe zienswijze hoop ik dat ze nog lang mag genieten van haar werk en dat daardoor ook anderen weer mogen genieten van haar.

Ook overspannen, burnout of er tegenaan?
Herken je in Susan’s verhaal je eigen situatie? Is het jou ook te veel, is de druk te groot, zijn de verwachtingen je te veel en zie je de mogelijkheden niet meer om het te veranderen?
Hopelijk heb je dan wat aan Susan’s aanpak. Of lees anders eens op mijn website over de training op dit gebied. Alfatraining.

Fred Steetsel
Mentalcoach en Burnoutbegeleider
http://www.ontspannu.nl

Read Full Post »

Koekoeksjong

Een koekoek

Wij hebben een uitdrukking dat mensen die een beetje mal doen: ‘koekoek’ zijn. Een echte koekoek echter is zo gek nog niet. Zij legt haar ei in het nest van een ander en laat zo een ander de opvoeding beginnen. Eenmaal uit het ei gekropen verdringt het koekoeksjong het eigen jong van een andere vogel en schreeuwt het hardst om aandacht. Pa en ma beschouwen het lelijke eendje in het nest als het hunne en blijven het voeren. En zo overleeft dit dier in alle tijden.

In ons hoofd schreeuwen de hele tijd gedachten om aandacht. En meestal wint de gedachte die het dichtst bij onze emoties zit, die ons het meeste doet. Dat is ook logisch want als er gevaar dreigt moeten we kunnen reageren en verder luisteren we ook graag naar de gedachten die ons een instant gevoel van bevrediging geven. Ik noem een voorbeeld:

Stel je zit lekker op de bank een boek te lezen of, wat aannemelijker is in onze tijd, met je iPad te spelen. Het avondeten is al even geleden en je krijgt trek. Natuurlijk weet je wel dat nu gaan snacken ongezond voor je is. Dus de opkomende gedachte aan een lekker stukje kaas gaat de concurrentie aan met de verstandige gedachte dat je dat toch maar beter niet moet doen. Welke gedachte wint het dan vaak: juist de gedachte aan de snack, het koekoeksjong dat het hardste schreeuwde!

Of een ander voorbeeld: Je bent op je werk en merkt dat het werk niet af komt. De laatste tijd slaap je al slecht en je werk neem je mee naar huis. Verstandig zou zijn om daarover te gaan communiceren omdat je anders wellicht overspannen of misschien wel burnout raakt. Maar vanmorgen nog heb je wat meer hooi op je vork genomen in het werkoverleg. Dat afmaken gaat echter niet lukken. Maar ja.. je hebt min of meer toegezegd dat het op tijd af is, dat kan en mag toch van je worden verwacht?
Ook hier strijden weer twee gedachten om de aandacht: Het verstandige voor jezelf doen en wellicht iemand teleurstellen of nog maar een stapje meer doen en de confrontatie uit de weg gaan. En wellicht zal ook hier het koekoeksjong, dat gevoed wordt door de angst van afwijzing het winnen.

En zo zijn er nog plenty andere voorbeelden te verzinnen waarbij het koekoeksjong, de gedachte die instant bevrediging geeft of waarbij je een angst ontwijkt het wint van de verstandige gedachte.

Bevrediging of resultaten

Toch begrijpt iedereen dat op de lange termijn dit geen stand kan houden. Als mensen zo doorgaan zijn ze pas echt koekoek! Maar het is ons streven naar instant bevrediging dat ons hiertoe drijft. We willen ons lekker voelen en keuzes maken die we altijd hebben gemaakt.

Oké, dat werkt dus niet, maar wat dan wel?

Zaak is om eerst de koekoeksjongen onder je gedachten eens te analyseren, op een rijtje te zetten. Wanneer schreeuwt nu dat jong om aandacht? En zit daar misschien een angst, verlegenheid, onzekerheid achter? Dat is namelijk vaak zo.

nadenkenDaar tegenover staat altijd een verstandige keuze, een verstandige gedachte. Zet die er eens tegenover. Het is duidelijk dat deze keuze niet direct bevrediging geeft. Hij verliest het immers van het koekoeksjong. En ga daarmee dan aan de slag. In het besef dat korte termijn bevrediging makkelijk is, maar lange termijn resultaten tellen!

Graag hoor ik van je terug welke koekoeksjongen je al hebt overwonnen of misschien iets minder sterk laat schreeuwen om aandacht.

Fred Steetsel
Mentalcoach en Burnoutbegeleider
http://www.ontspannu.nl

Read Full Post »

Succes
Iedereen wil graag succesvol zijn. Succesvol in zijn leven, succesvol in zijn werk. Waarmee ik niet wil zeggen dat iedereen president-directeur wil worden. Maar willen we niet allemaal op ons eigen gebied graag onze doelen bereiken, onze dromen verwezenlijken?

Prestaties zijn daarbij vooral op het werk van belang. Laten zien dat je iets bereikt. Ergens hard aan werken en daar dan ook het resultaat van zien. En we zijn goed in staat om onszelf, of onze medewerkers aan te sporen om toch maar productief te zijn, te presteren. En zo ontstaat vaak een bepaalde prestatiedruk.

Nu is het zo dat prestatiedruk op zich niet ernstig is. Daar is niets mis mee. Als je aan iets nieuws werkt, een nieuwe uitdaging of als je een klusje gaat klaren waarop je je verheugt, of iets wat je graag goed wilt maken of doen, dan werkt dat alleen maar stimulerend. Na afloop van de inspanning kan je dan genieten van de gedane arbeid.

Werkdruk
Maar als je werkdruk de enige drive wordt. Als je door je omgeving of door jezelf alleen nog maar presteert omdat je jezelf onder druk zet en je bovendien niet op tijd rust neemt, dan kan het wel eens de verkeerde kant op gaan. Je zal niet de eerste zijn die lange tijd tegen zichzelf of de mensen om zich heen heeft gezegd dat hij het beste presteert onder druk, om vervolgens ineens overspannen te raken of erger: burnout. Hoe komt het nou dat het lijkt alsof je dat overkomt? Want inderdaad: voor je idee ging het toch allemaal prima…

Fysiologisch werkt het als volgt. Tijdens het ervaren van een bepaalde druk wordt er adrenaline aangemaakt. Daar heb je altijd voldoende van om je flink op te jutten. De belangrijkste werking van adrenaline is dat het je lichaam voorbereid om een fysieke prestatie te leveren. De zogenaamde vecht-vlucht reactie waarover ik al vaker heb geschreven. En wat kan je nou net niet gebruiken als je gaat vechten: te veel gevoel. Je voelt door adrenaline een tijd lang veel minder pijn. Dat gevoel wordt onderdrukt.

Kikker
Wellicht kennen jullie de parabel van de gekookte kikker? Zo niet: Verwarm water flink in een pan en gooi daar een kikker in. Zijn eerste reactie zal zijn dat hij uit de pan springt. Maar zet een kikker in een pan met aangenaam water en hij zal blijven zitten, ook als je het water langzaamaan verhit en de kikker uiteindelijk wordt gekookt. Hij zal het gevaar niet voelen aankomen. (don’t try this at home! Zielig voor de kikker)

En zo is het ook met ons. We zijn allemaal eigenlijk kikkers in onze eigen werkomgeving. De druk van onszelf of die ons door derden wordt opgelegd zal ons langzaam gaar koken. En we voelen het niet want we gaan maar door en de adrenaline helpt ons doorbij.

Het mooie hiervan is dat als je dit leest, je gewaarschuwd bent. Maar ja, natuurlijk geldt dit niet voor jou, want jij voelt nog niets en het is toch altijd goed gegaan? Of zou het misschien zo kunnen zijn dat je inmiddels ook een adrenaline-junk bent geworden? Eentje die er prat op gaat dat hij alleen maar presteert onder druk en daarbij niets voelt van de aanslag die dat op zijn lichaam pleegt. Hup nog maar een kopje koffie erbij en zet de adrenaline pomp maar verder open.
Wellicht geldt het wel voor je buurman waarbij je dit ziet gebeuren? Want bij een ander zie je het vaak beter dan bij jezelf.

In alle gevallen sta ik voor jou en je buurman klaar. Om een aanpak te kiezen die ervoor zorgt dat je wel gezonder met jezelf om gaat en toch succesvol kan zijn.

Fred Steetsel
Mentalcoach en Burnoutbegeleider
http://www.ontspannu.nl

Read Full Post »

Burnout luidt de diagnose!

Je huisarts heeft je zojuist naar huis gestuurd met de opmerking dat dit wel eens een burnout zou kunnen zijn. Alle symptomen wijzen er op. Je lichaam protesteert al een tijdje, je prestaties gaan achteruit, privé ben je ook al niet meer zo vrolijk en zelf merk je nu ineens dat het volhouden dat je deed, niet meer gaat. Het is op.

Je weet niet zo goed waar je nu aan toe bent. Natuurlijk ken je wel iemand die eens burnout is geweest. Maar zo van een afstandje heb je niet goed kunnen begrijpen en beoordelen wat zo iemand nu eigenlijk mankeert. En nu ben je het zelf, burnout!

Één ding weet je wel en dat is dat het flink mis is. Je energie is op en dat merk je met iedere stap die je doet, met alles waar je bij probeert na te denken of waarop je je probeert te concentreren. Maar omdat je je er nog nooit in hebt verdiept weet je er te weinig van om er wat grip op te krijgen.

En zoals je zelf voorheen weinig idee had wat een collega met een burnout nu precies overkwam, zo geldt dat nu ook voor jou! De mensen om je heen zullen het niet direct begrijpen. Sommigen zullen het zelfs nooit echt begrijpen. En dat zijn de mensen die, soms pas als je weg bent, zeggen dat het allemaal tussen je oren zit.

Laten we eens op een rijtje zetten met welke partijen je van doen hebt nu je in deze positie verkeert:

Jijzelf
Ten eerste jijzelf! Je weet gewoon te weinig van een burnout om te beseffen wat er nu precies met je gebeurt. Het is dan slim om je daarin te verdiepen door er over te lezen en gerichte hulp te zoeken bij iemand die zich heeft gespecialiseerd in het begeleiden van mensen met burnout. Op deze pagina staat een onderzoek onder mensen met een burnout en wat hen heeft geholpen: Een zoektocht naar herstel van burnout

Je gezin, vrienden
En dan zijn er je partner, je gezin, je directe familieleden, je nabije vrienden. Een deel van hen zal je dagelijks mee maken. En zij hebben ook wel gemerkt dat het niet goed met je ging natuurlijk. Vaak zien zij het eerder aankomen dan jijzelf. Ze hebben je gedrag zien veranderen.
Maar deze energie-daling kennen ze ook niet van je. Jij hebt jezelf namelijk geforceerd de laatste tijd, maar nu kan je dat niet meer opbrengen. Kortom ze krijgen te maken met iemand die van het ene op het andere moment allerlei (praktische) zaken niet meer kan doen. Bovendien kunnen je reacties veranderen want je gedrag past zich nu nog meer aan. Je merkt aan jezelf dat je bepaalde dingen beter even niet kan doen en dat is voor je gezin een hele verandering.
Je vrienden vragen je om mee weg te gaan, dingen te doen. En juist nu ben je te moe om ze uit te leggen dat je nu echt “nee” zult moeten zeggen. In dit stadium kan het zo zijn dat jij het zelf niet eens meer goed kunt uitleggen aan hen.
Wijs familie en vrienden dan gerust op wat goede boeken of op de bovengenoemde pagina. En beperk je met je uitleg door aan te geven wat je momenteel beleeft, wat je voelt. Hopelijk kunnen ze met je meevoelen wat een hele grote steun voor je kan zijn!

De Huisarts
En dan is er de huisarts. Gelukkig zijn er steeds meer huisartsen goed op de hoogte van de fysieke gevolgen van een burnout. Dat zorgt ervoor dat ze je zullen steunen en kunnen bevestigen dat wat je meemaakt hoort bij je burnout.
Maar het is niet hun specialisatie. Evenmin is een burnout de specialiteit van de eerstelijns psycholoog waarnaar de huisarts je wellicht zal doorverwijzen. Zorg er dus voor dat je zelf een goede hulpverlener zoekt, waarbij je je gehoord en begrepen voelt.
De steun van je huisarts naar je werkgever is heel belangrijk. Dus houd je huisarts op de hoogte van je vorderingen en laat hem goed weten wat je wel en niet kunt.

De Bedrijfsarts
De bedrijfsarts heeft vaak te maken met mensen met stress-gerelateerde aandoeningen. Dat betekent dat hij of zij vaak goed op de hoogte is. Bedenk daarbij dat een burnout een verschijnsel is, waarvan je de symptomen in meer en mindere mate kunt hebben, dus er kan een discussie ontstaan.
De bedrijfsarts, die ingehuurd wordt door de werkgever, heeft soms een dubbele rol. Het kan zo zijn dat de werkgever de bedrijfsarts instrueert om het ziekteverzuim terug te dringen en dat kan een druk op jou leggen.
Gebruik dan het goede contact met de huisarts om samen met hem/haar de haalbaarheid van werken te bepalen, voordat je dat afstemt met de bedrijfsarts.

Je chef
Een afdelingshoofd, een manager is natuurlijk niet gespecialiseerd in allerlei ziektebeelden. Menselijk gezien kan zij/hij heel goed met je meedenken, maar bij sommige chefs hoef je daarmee niet aan te komen.
Het enige dat jij kunt doen is om je chef goed op de hoogte te houden. Dat is zeker heel belangrijk want vaak beslist je chef over faciliteiten, mogelijkheden die je krijgt tijdens je herstel en re-integratie. Als je chef begrip voor je heeft dan werkt dat erg in je voordeel in de loop van het proces.

PZ
Personeelszaken is een direct verlengstuk van de organisatie. Bij PZ is vaak heel weinig kennis van burnout aanwezig laat staan van jouw burnout.
Als medewerker ben je een enorme kostenpost nu je thuis zit. Enerzijds wordt je salaris gewoon betaald, anderzijds moet er wellicht iemand worden ingehuurd om je werk te doen.
Personeelszaken zal nooit direct jouw persoonlijke belangen behartigen. Ze werken in dienst van de organisatie en hun belang is het om het bedrijf, de instelling goed te dienen. Vindt men je waardevol, dan is er meer ruimte voor je. Indien men je liever ziet gaan dan komen dan zal men zelfs niet schromen om je zo onder druk te zetten dat men met zo laag mogelijke kosten van je af komt. Besef goed dat het hier zelfs kan gaan om juridische zaken.
In eerste instantie zal het niet zo’n vaart lopen. Maar zeker bij een langduriger kwestie kun je de hulp van de bond of een andere jurist soms goed gebruiken.

De hulpverlener, coach
Daarvan mag je verwachten dat hij of zij goed op de hoogte is van een Burnout. De hulpverlener moet weten wat er fysiek met je gebeurt en welke interventies nodig zijn om te herstellen.
Belangrijk is het om in het contact met de hulpverlener aansluiting te voelen met jouw beleving. Zodat jij je begrepen voelt. Want naast een goed herstelproces is het van belang dat je met de hulpverlener vertrouwen opbouwt.

Conclusie
Samenvattend kan je zeggen dat een burnout voor jezelf en je omgeving heel veel onbegrip kan opleveren. En dat komt je herstel niet ten goede. Kijk naar wat je zelf kunt doen om mensen te informeren, informeer jezelf en begrijp goed wat de positie en rol van iedereen om je heen is. En zoek goede hulp bij iemand die je begrijpt en kan steunen!

Fred Steetsel
Mentalcoach en Burnoutbegeleider
http://www.ontspannu.nl

Read Full Post »

Angst voor burnout
Angst is een slechte leidsman. Het spreekwoord zegt het al en daarmee zou ik dit bericht kunnen afsluiten. Ware het niet dat we onze spreekwoorden en gezegden niet meer vertrouwen (soms uit angst…). Dus vraagt dit wat meer toelichting.
Mensen die een burnout hebben gehad weten hoe machteloos je je kunt voelen. Het lijkt wel of je van het ene op het andere moment dingen niet meer weet, niet meer kunt, niet meer aankunt.

Burnout is een fysiek signaal
Het is al vaker uitgelegd: een burnout uit zich als een puur fysiek verschijnsel. Je geest wil vaak nog wel, maar je lichaam niet. Die geest raakt echter (hij is ook onderdeel van je lichaam) ook vertroebeld. En zo ontstaat een situatie waarin je gelukkig vroeger of later door de knieën gaat. Je kunt het niet meer aan, je kunt niet meer volhouden, het is op.

En waarom zeg ik nu gelukkig? Waarom is het zo fijn dat je dan door de knieën gaat? Dat is omdat je bezig bent met een manier van leven die niet bij je past. Of misschien werk je wel op een manier die je niet vol kunt houden. Wat is er dan fijner dan een lichaam dat op enig moment zulke sterke signalen afgeeft, dat je wel moet gaan luisteren. Je wordt met je neus op de feiten gedrukt! Zo mag je niet door gaan.

Burnout roept je tot de orde
En daar zit je dan met je burnout. Met je pijnen, klachten, slechte conditie, slecht zicht. Als dat geen sterke signalen zijn?! Nu moet je wel luisteren naar je lichaam. Sterker nog: hoe langer je het ongezonde leven hebt volgehouden, hoe sterker de signalen!
En als er één ding is dat vrijwel iedereen met een burnout zegt dan is het wel: “Dit nooit meer!”. Men wil dit nooit meer meemaken.

Burnout is een nieuwe start
En terwijl je doodmoe bent, je nog maar heel weinig kunt, je niet meer kan vertrouwen op je lichaam en de acceptatie daar is, dan zit je op het dieptepunt van waaruit je weet dat je het in het vervolg anders gaat doen. Want dit wil je echt nooit meer!
Burnout herstel is dan noodzakelijk (een herstelprogramma om op te knappen). En tijdens dat herstel komt vanzelf het moment dat je eraan toe bent om die nieuwe start te gaan maken. Een nieuwe start waarin je je werk anders gaat bekijken of zelfs veranderen, je privé leven onder de loep legt. Je gaat je eigen handelen beter begrijpen en waar mogelijk aanpassen. Je maakt een frisse nieuwe start.

Conclusie
Wees dus maar niet bang voor een burnout. De meeste mensen maken die frisse start en hebben door hun burnout belangrijke levenslessen opgedaan.

Fred Steetsel
Mentalcoach en Burnoutbegeleider

http://www.ontspannu.nl

Read Full Post »

I love your handles

Lekker hé die ‘love handles’? Een beetje vet kan geen kwaad, sterker nog het is een belangrijk onderdeel van ons gezonde metabolisme. En onze vetvoorraad is dan ook onze crisisvoorraad voor als we een tijdje tekort komen.

Te veel vet zorgt ervoor dat onze bloedvaten verstopt raken, we symptomen van suikerziekte gaan vertonen (metabool syndroom, insuline resistentie) wat kan leiden tot hartproblemen.

Buikvet als gevolg van stress
Hoe komen we nu aan te veel buikvet. Tja, ten eerste is er natuurlijk de onbalans van te weinig bewegen en te veel eten, drinken. En als je dan naar de samenstelling van het voedsel gaat kijken is daar ook een scheve balans in eiwitten, koolhydraten en vetten, alcohol en frisdrank inname.
Daarnaast is stress een boosdoener. Hoe werkt dat nu?

Uit een Amerikaans onderzoek blijkt dat mensen die vergelijkbare diëten volgden, zich vergelijkbaar bewogen, toch een andere verbranding kunnen hebben. Naast de directe invloed van snelle suikers in plaats van langzamere bleek vooral de stress conditie bepalend.

Mensen die meer stress hebben ademen anders, maken veel cortisol aan en zijn geneigd meer zoetigheid en chips te snacken. Deze combinatie zorgt ervoor dat de vetverbranding afneemt ten opzichte van suikerverbranding (ademhaling). De snelle suikers, mits niet direct verbruikt, worden opgeslagen als.. vet (snacken)! En van langdurig hoge cortisol waarden is bekend dat het zowel de omvang van, als de hoeveelheid vetcellen laat toenemen.

Ziek vet
Dat vet wordt vooral opgeslagen in de buikholte. En zowel de cellen als het vetweefsel werken dan niet meer optimaal. Het is als het ware ‘ziek’ vet geworden. Aan de buitenkant ziet het er uit als een zogenaamde ‘bierbuik’. Maar het is natuurlijk onderhuids vet dat zich rondom de organen verzamelt. En zo loop je met je knuffelspek wellicht rond met een langzaam tikkende tijdbom.

De oplossing
De oplossing is even eenvoudig als ingrijpend. Want het vraagt een aanpak van je leefstijl, een andere manier van eten en bewegen en wellicht ook ademen. Het bemoedigende is dat iedereen, op ieder moment hiermee kan beginnen. En door het volgen van deze stappen treedt ook herstel op van de reeds opgedane schade. Hier volgt het 4-stappenplan.

  1. Begin met je dieet te bekijken op het gebied van vetten, eiwitten en suikers (koolhydraten). Schrap alle snelle suikers ( google even op ‘glycemische index’). Dat is al een hele goede stap.
  2. Monitor je ademhaling: in rust is 6-8 keer ademen per minuut voldoende. Adem je sneller, probeer dan eens om je uitademing te verlengen ten opzichte van je inademing. En adem vooral in je buik. Je zult merken dat dit je rustiger maakt. En het verbetert de vetverbranding.
  3. Ga op zoek naar de oorzaak van je stress. En pak die oorzaak aan. Zoek eventueel gerichte hulp! (zie www.burnoutbegeleidingin.nl voor een overzicht van gespecialiseerde hulpverleners op dit gebied). Dit zorgt voor een afname van de aanmaak van stresshormonen.
  4. Ga iedere dag bewust wat meer bewegen, minimaal een half uur en liefst met een lichte tot matige inspanning (stevig doorwandelen bijvoorbeeld) Naast een hele goede oefening voor je conditie, op gang brengen van de vetverbranding zorgt dit voor een afname van reeds aangemaakte stresshormonen (waaronder cortisol)

Hulp
Ik wens je heel veel succes met deze eenvoudige en doeltreffende aanpak! Mocht je vragen hebben reageer dan op deze blog.

Fred Steetsel
Mentalcoach en Burnoutbegeleider

http://www.ontspannu.nl

P.S. Heb je als gevolg van je leefstijl of door een andere reden reeds een aandoening opgelopen raadpleeg dan altijd een arts. Het kan zijn dat de bovenstaande aanpak je klachten laat verminderen of zelfs verdwijnen.

Read Full Post »

AfbeeldingUit een onderzoek in Nieuw Zeeland (*) onder sporters die hard trainden bleek het volgende:

  • Zij die met een externe motivatie sporten (voldoen aan verwachtingen, voor een beloning sporten of bij slecht presteren juist straf) liepen de grootste kans op een burnout.
  • Intern gemotiveerde sporters, doen het omdat ze het leuk vinden. En blijken veel minder gestrest.
  • Door goede begeleiding kan je de juiste motivatie stimuleren en het risico op een burnout worden verminderd.

Spanning-inspanning-ontspanning
Het eerste dat me hieraan opvalt is dat er een duidelijke parallel te trekken is tussen overtraindheid en overspannen zijn of een burnout. Je kunt jezelf dus in een burnout sporten. Niet helemaal nieuw voor mij, maar blijkbaar geldt dat niet alleen maar in extreme gevallen.

Want sporten is toch zo gezond voor je? Ja, wel als je het doet op het juiste niveau. Te veel sporten brengt je uit balans. En heb je eenmaal een burnout dan is het helemaal belangrijk om het juiste niveau van inspanning vast te stellen.

Op de werkvloer: de toepassing
Nu is het de vraag wat we hebben aan deze conclusies als het gaat om mensen die op het werk burnout dreigen te raken. Als de stress hoog op loopt bij iemand, wat hebben we er dan aan te weten dat sporters ook burnout kunnen raken.

Ook op de werkvloer bestaan de inspanningen uit twee soorten: Een inspanning die iemand verricht puur omdat hij of zij het moet (van zichzelf of van zijn baas) en inspanningen die gedaan worden omdat de medewerker daar vanuit zichzelf graag aan werkt. Extern en intern gemotiveerd dus.

Nu is het natuurlijk zo dat vrijwel niemand de hele dag alleen maar intern gemotiveerd is. Ieder soort werk brengt klusjes met zich mee die minder leuk zijn en waarvan je weet dat het toch even moet gebeuren (externe motivatie). Maar als de beleving van de medewerker zo is dat het merendeel van het werk bestaat uit dit soort werkzaamheden, dan slaat de balans de verkeerde kant op door. De kans ontstaat dan dat de medewerker gaat afknappen.

Om te voorkomen dat een medewerker afknapt is het dus zaak om te analyseren of iemand voornamelijk extern of intern gemotiveerd is. Waarin vindt iemand zijn drive om de hele dag door te gaan, dag in, dag uit? En heb je éénmaal door hoe het met de motivatie zit, dan kun je daarop inspelen. Aanpassingen aan de arbeidskant of aan medewerkerskant, of misschien wel allebei.

Intern motiveren
In ieder geval zullen de maatregelen om te voorkomen dat iemand afknapt vanwege te veel externe motivatie ertoe moeten leiden dat de medewerker meer van zijn taken intern gemotiveerd gaat oppakken. Hij zal er als het ware anders tegen aan gaan kijken. En dat is nog een hele kunst.

Heb je vragen hier over of wil je eens sparren om te kijken hoe dit bij jou in het bedrijf kan worden aangepakt? Neem dan gerust contact op.

Fred Steetsel
Mentalcoach en Burnoutbegeleider

http://www.ontspannu.nl

* Het onderzoek: (Lonsdale C, Hodge K (2011) Temporal ordering of motivational quality and athlete burnout in elite sport. Med. Sci. Sports Exerc., 43: 913-921.)

Read Full Post »

Stress en sociaal gedrag

ImageIn een studie van de universiteit van Freiburg blijkt dat mensen een socialer gedrag (tend and befriend) gaan vertonen als we onder stress komen te staan. Dat is nog eens wat anders als je ervan uit gaat dat we onder stress, vooral mannen, de vecht-vlucht reactie vertonen.

Het is al langer bekend dat sociale steun een hele goede manier is om stress te beteugelen. Deze zogenaamde ‘coping-strategie’ kun je dus zelf ook toepassen: zoek vrienden op in tijden van stress, vertel je verhaal.
Tot heden echter was de aanname dat vooral vrouwen geneigd zijn om sociale steun te zoeken bij elkaar, maar mannen zouden vooral in actie komen of zichzelf compleet terug trekken.

Nu ben ik nogal een eigenwijs type en geloof dus niet meteen dat dit soort uitkomsten kunnen worden vertaald naar de dagelijkse praktijk. De studie is gedaan op een universiteit onder studenten. 34 in de groep en 33 in de controle groep. Studenten vormen niet bepaald een doorsnee van de bevolking. Verder zijn deze mensen jong, onervaren, hebben weinig levenservaring (lees: zijn gewend samen te zijn, zijn meestal nog weinig getraumatiseerd).

Copingstrategie aanleren

Wat wel duidelijk is dat mensen, die weten dat sociaal gedrag helpt in tijden van stress, geneigd zijn om dit ook toe te passen. Kortom: men is als het ware geconditioneerd. Kijk! En daar kunnen we wat mee.

Want dat betekent nogal wat in je bedrijf, gezin, vereniging. Door sociaal gedrag te bevorderen kun je ervoor zorgen dat men in stress-situaties hierop ook terugvalt, ook de mannen blijkbaar. Als manager kun je daarop sturen en kun je je mensen ook stimuleren om meer dingen samen aan te pakken. Laat mensen zien dat het werkt door daar creatieve werkvormen in te verzinnen. Ook voor trainers ligt hier een schone taak!

Vraag:

Zie je deze ontwikkeling al in jouw bedrijf? En heb je ideeën hoe je dit zou willen aanpakken. Ik hoor het graag!

Fred Steetsel
Mentalcoach en Burnoutbegeleider
www.ontspannu.nl

(Bron: http://www.psychologie.uni-freiburg.de/abteilungen/psychobio/team/publikationen/stressandprosocialbehaviour)

Read Full Post »

Older Posts »

Volg

Get every new post delivered to your Inbox.