Examenstress: 7 tips

Examenstress brrrrrr

Spannend hoor. Je eindexamen staat voor de deur. Dat is niet zo maar iets. Want stel dat je nu faalt dan heeft je hele schoolwerk niets voorgesteld. O jee! De stresshormonen gieren door je lijf. En wat er nog bij komt is dat het allemaal zo veel anders is dan normaal op school. Straks zit je daar in die zaal, heel anders dan je gewend was. Je hebt meer vrije tijd gehad, zit niet meer in het ritme. Je klasgenoten zie je niet meer zo vaak en daarmee besprak je nog wel eens wat. En heb je wel genoeg gedaan aan de lesstof de laatste tijd? Je slaapt er slecht van…..

Ziehier op een rijtje wat je nu juist niet moet hebben zo vlak voor je examens. Het zijn allemaal negatieve gedachtes en daar achter gaan verkeerde aannames en gedragingen schuil. Hieronder zal ik ze één voor één benomen en vervangen door een constructievere kijk op de dingen, die je samen vast steunen:

Tip 1:  Je examen is eigenlijk gewoon je volgende proefwerk

Door je druk te maken voor een examen krijg je stress. Zeker door aan de uitslag allerlei doemscenario’s op te hangen. Kan dat nou niet anders? Natuurlijk wel! Bedenk: een examen is eigenlijk een proefwerk zoals je er al tientallen hebt gehad de afgelopen jaren. Je bent toch ook zo ver gekomen op school dat je dit examen doet? Nou dan kan je deze toch zeker ook halen!

Tip 2: Met de juiste spanning presteer je het best

Als je je druk gaat zitten maken om doemscenario’s bouw je negatieve stress op. En negatieve stress verlamt. Maar spanning is wel nodig om een prestatie te leveren. Kijk maar naar (top)sporters. De brengen zichzelf in een soort concentratie. Dus: doe als een sporter: concentreer je op jezelf, zorg dat je opgeladen bent, met vertrouwen in jezelf. Denk terug aan het beste wat je ooit hebt gepresteerd (dat mag op school of in de sport zijn) en ga met dat gevoel je examen in!

Tip 3: Alles wat je ooit hebt geleerd zit in je mind

Je voelt je misschien soms een zeef. Dan weet je niets meer. Maar de informatie is er echt allemaal nog. Je hebt alles opgeslagen. Je mind is een supercomputer zonder weerga! Alles is er, je moet er alleen bij kunnen en dat kan alleen als je positief geladen en ingesteld bent. Daarom presteer je dan ook zo goed. Dus neem het vorige punt ter harte en alle kennis die je nodig hebt komt weer naar boven!

Tip 4: Gebruik je ouders, vrienden, verzorgers

Je ziet je klasgenootjes niet meer, het schoolritme is er uit, het voelt wat onvertrouwd. Jongens doen daar stoer over, meisjes hoor je eerder, maar eigenlijk is het voor iedereen het zelfde. Wat heb je nu nodig: juist mensen om je heen die je aanhoren, steunen, stimuleren en opbeuren, je wellicht even vasthouden. Dat laatste klinkt gek, maar als je weet dat bij het vasthouden het ‘knuffelhormoon’ vrij komt dat stresshormonen afbreekt….. Dan zou ik het wel weten. Dus gebruik die ouders, verzorgers en vrienden en laat je lekker knuffelen!

Tip 5: Creëer je eigen ritme en structuur: geniet van de luxe van een hotel

Omdat de schooltijden zijn verdwenen en je alle vrijheid had de laatste weken ben je je kompas wat kwijt. Zoek dus weer dat houvast door je agenda te gebruiken om te plannen wat je doet, of laat die ouders van de vorige tip je erbij helpen. Dat klinkt misschien saai, maar vergelijk het met een vakantie in een hotel of op de camping: ja in een hotel slaap je niet lekker buiten en geniet je minder van de natuur, maar je eten staat wel op tijd klaar, je bed en je kamer worden schoon gemaakt voor je en dus heb jij daarnaar geen omkijken kan je erop bouwen. Dat geeft rust in je hoofd! Na de examens kan je gerust een tijdje lummelen, nu is structuur wel handig.

Tip 6: De wind in je haren

Waarom is mindfulness toch zo populair geworden? Dat komt omdat maar weinig mensen nog doen wat goed voor ze is op een dag, ze genieten zo weinig van het hier en nu. Ze zitten te piekeren over hun examen of zo….. Ga op de dag als het kan naar buiten. Een rondje joggen, een potje basketballen of voetballen, een eind wandelen. Allemaal goed voor je ontspanning, afleiding, hormoonhuishouding. Je lijf is gemaakt om te sporten en helpt je om in het hier en nu te zijn en niet te piekeren. Ga samen met vrienden of vriendinen, maak lol en loop stevig door. Maak er geen wedstrijd van maar geniet! En als je het kan: Geniet van de wind in je haren!

Tip 7: Slapen slapen slapen (en geen alcohol!)

Ja de verleiding was groot om lekker op je eigen tijd naar bed te gaan de laatste tijd. Het eerste uur was er niet meer, het tweede trouwens ook niet. Dat heeft voor late (of zeer vroege) bedtijden en dito tijdstippen van opstaan geleid, soms met wat drank erbij. Nu ga je weer even ‘back to normal’. Want slapen is van essentieel belang voor prestaties. Dat zie je bij sporters, dus het geldt ook voor jou! Op tijd er in, op dezelfde tijd liefst iedere dag en goed nachtrust maken. Geen tv aan, niet te laat je laptop, samsung, iphone of tablet aan, want dat houdt je wakker en zorgt voor minder goede slaap. In je slaap breek je stresshormonen af, zetten je hersens alles op een rijtje. Zo ben je klaar voor een topprestatie!

Reageren:
Heb je wat aan deze tips gehad of wil je iets vragen? Reageer dan gerust!

Fred Steetsel
Mentalcoach en Burnoutbegeleider
http://www.ontspannu.nl/

Read Full Post »

Waar ga jij met je stress heen?

Stressreacties

Stress wordt algemeen gezien als het gevolg van een oer reactie. Nou ja, eigenlijk een oerwoud reactie. En deze reactie noemen we de ‘vecht-vlucht reactie’, die ontstaat als we gevaar, dreiging onderkennen. Deze reactie zet allerlei processen in ons lichaam in werking.

Nog twee stressreacties
Wat blijkt echter? Naast het vechten en vluchten als stressreactie zijn er nog twee logische reacties te onderkennen namelijk: Bevriezen en de  ‘tend en befriend’ reactie. Dit zijn vooral vrouwelijke reacties. In tijden van bedreiging kan het je leven redden als je je heel stil houdt (bevriezen) of als je anderen opzoekt om samen sterker te staan. In onze geciviliseerde wereld vertonen mensen in stress dus nog steeds één, of enkele van deze vier reacties.

Stresshormonen afbreken
Nu is het super ongezond als we een stress-reactie in je lichaam hebben, maar daaraan geen fysieke uiting geven. Kijk maar naar het aantal mensen dat een hartaanval krijgt terwijl ze naar een spannende voetbal wedstrijd kijken.
In de oertijd ging dat min of meer vanzelf. Want als je gestrest raakt en dat uit door stevig te gaan bewegen en uitwisselen met anderen, dan raak je automatisch het teveel aan stresshormonen kwijt en herstelt je balans.

Waar ga jij met je stress heen?
Maar wat als je de hele dag door bevriest omdat je niet anders durft? Of als je continu ergens tegen vecht, maar je energie niet kwijt kunt, of eigenlijk wel wat steun van anderen kan gebruiken, maar er is niemand voor je, of je durft het niet te vragen?
Dan wordt het tijd om eens te bekijken wat het beste bij jou past. Ben je meer een vechter, of een vluchter? Past dat beter bij jouw situatie? Of zou je wel wat hulp en steun kunnen gebruiken in tijden van stress? Kom dan in actie! En ga ergens met je stress heen!

Reageren:
Wat zou het beste bij jou passen? Waar zou jij eigenlijk met je stress heen moeten gaan? En doe je dat ook?

Fred Steetsel
Mentalcoach en Burnoutbegeleider
http://www.ontspannu.nl/

Read Full Post »

Alfatraining, mindfulness voorbij!

Nu heb je geen stress.

Ik bedoel: als je je beperkt tot alleen maar dit moment, dit moment waarop je rustig mijn blog zit te lezen, dan ben je waarschijnlijk rustig. Rustiger in ieder geval dan wanneer je gaat zitten nadenken over wat je nog allemaal moet doen of wat er mis is gegaan gisteren.

Dat besef is een gedachtegang die past bij het zogenaamde ‘Zen boeddhisme’. Een vorm van deze religie waar wij in het Westen inmiddels aardig gecharmeerd van zijn geraakt. Deden we zo’n 20 jaar geleden al dit soort wijsheden nog af als “gevaarlijke Oosterse praatjes (Freek de Jonge)”; inmiddels heeft vrijwel iedereen wel eens gemediteerd, gevisualiseerd of vol aandacht tien minuten ademhalingsoefeningen gedaan.

Aandachtstraining
Onlangs nog was één van de populaire vertegenwoordigers van het Zen boeddhisme in Nederland: Thich Nath Han. Een Vietnamese monnik, die door zijn vrienden ook wel ‘Thai’ wordt genoemd.
En wat is het nu dat Thai ons vooral heeft gebracht? Dat is wat we noemen: mindfulness. Nu weet ik wel dat in de westerse wereld ook John-Kabat Zinn met zijn “Mindfulness-Based Stress Reduction” een grote invloed heeft gehad, maar deze materie komt toch echt uit het verre oosten en dus gaat mijn voorkeur uit naar de leer van Thai.

Mindfulness is niets anders dan een aandachtstraining. Het leert je om je aandacht ergens bij te houden. Wij mensen zijn namelijk gewend om onze gedachten te laten gaan. Zelfs tijdens het bekijken van een film, het lezen van een boek of tijdens een gesprek gaan onze gedachten telkens alle kanten op. Breinonderzoek geeft aan dat dit afdwalen een bepaalde functie heeft (tijdens het afdwalen zetten we onbewust dingen op een rijtje of verwerken we indrukken).

Door met meer aandacht ergens mee bezig te zijn kun je echter deze automatische hersenactiviteit wat tot bedaren brengen. Je wordt dus rustiger en daardoor heb je minder stress.

Alfatraining gaat door waar mindfulness ophoudt
Nu zou ik hier kunnen stoppen, maar dat doe ik niet. Want zoals je in de titel kunt lezen gaat deze blog niet over rustiger worden door aandachtstraining, maar over alfatraining.

Alfatraining is ontdekt en ontwikkeld voor Jose Silva in de 60-er jaren. Je zou kunnen zeggen dat mindfulness een onderdeel is van de alfatraining. Alfatraining leert je in tegenstelling tot aandachtstraining namelijk een dynamische meditatie. Het leert je niet alleen hoe je direct rustig kunt worden, maar ook hoe je op dat rustige ‘alfaniveau’ kunt werken aan je doelen. En daardoor word je niet alleen rustiger op het moment van de oefening zelf, maar ook stressbestendiger de hele dag door. Het geeft je daarvoor handvatten.

En hoe doet alfatraining dat nu? Bij alfatraining leer je al heel snel om je hersens op een rustig niveau te brengen. Dat is stap 1, vergelijkbaar met de aandachtstraining. Daarna leer je om technieken te gebruiken waarbij je o.a. kunt werken aan je angsten overwinnen, je zelfvertrouwen te vergroten, verslavingen te overwinnen en gericht te werken aan een betere fysieke gezondheid.

En waarom is alfatraining zo effectief? Dat komt doordat je op dat rustige alfaniveau (een lichte meditatieve staat) dicht bij je onderbewustzijn bent. Wat je op het alfaniveau oefent wordt sneller opgenomen in je brein. Je leert sneller, raakt sneller van zaken overtuigd.

Binnenkort weer trainingen
Mindfulness en het vervolg: mindfulness plustrainingen (alfatraining) zijn er binnenkort weer. Kijk op mijn website voor deze leuke en leerzame trainingen Mindfulnesstrainingen

Nu vragen?
Ik nodig je uit om me met vragen te mailen of hier te reageren.

Fred Steetsel
Mentalcoach en Burnoutbegeleider
http://www.ontspannu.nl

Read Full Post »

Het is me te veel

Susan Boyle en het pad dat ze bewandelde

Vandaag las ik in de krant een artikel over Susan Boyle. Je weet wel, die enorm talentvolle zangeres uit zo’n talentenjacht in Engeland in 2009. Ik las over haar:

De zingende huisvrouw moest in het verleden meerdere optredens afzeggen, omdat ze oververmoeid en overspannen was. Ondanks intensieve begeleiding door psychologen raakte ze overspannen door de media-aandacht en trok ze zich enige tijd terug.

Nu blijkt de Schotse weer beter in haar vel te zitten. “Ik weet wat ik doe en welk pad ik wil bewandelen. In het begin was het moeilijk maar nu kan ik alles beter handelen. Ik voel geen druk. Ik weet dat ik niet alleen ben en dat ik een goed team om me heen heb.”

Niet slim bezig
Overspannen raak je doordat de druk te hoog is. Je kan het (even) niet meer aan. Vaak is de aanleiding een nare situatie in je leven zoals een ontslag of een noodlot dat een dierbare treft.

Susan probeerde eerst toch door te gaan, waarbij ze zich intensief liet begeleiden. Dat leidde uiteindelijk tot niets. Het is alsof je een pan water op het hoog vuur zet, en door maar flink te blazen en roeren het koken probeert te voorkomen. Dat werkt dus niet.

Gelukkig heeft ze dat zelf ook ingezien. Zo doorgaan had haar wellicht helemaal uitgeput en zoals ik het artikel lees, en de tijdsduur erbij betrek, is ze waarschijnlijk in een lichte burnout (type 1) geraakt door in die overspannen toestand nog een tijd door te gaan.

Besef (bewustwording en acceptatie)
Eerst kwam er het moment waarop ook zij besefte dat het niet ging. Dat het zo niet door kon gaan. In het geval van Susan was alle media aandacht haar te veel. Ze kon daarmee niet omgaan. Deze bewustwording is een hele belangrijke stap geweest. Want haar gevoel en verstand zeiden dat dit niet werkte.
Maar ja, hoe dan wel? De eerste stap in het vervolg was het om even helemaal te stoppen. Dat geeft ruimte, ontspanning, rust! En rust en ontspanning geven je de mogelijkheid om beter te zien wat je verder wilt.

Standpunt veranderen
Een probleem laat zich zelden oplossen op zijn eigen niveau. Ook bij Susan kwam het besef dat terug keren in de oude situatie, met haar ‘oude’ denkpatronen niet zou werken. De omgeving, met al zijn hectiek laat zich ook niet aanpassen. En dus blijkt ze op zoek te zijn gegaan naar wat haar weg was, wat het pad was dat ze wilde bewandelen. Dit nieuwe standpunt, deze nieuwe zienswijze gaf haar de kracht om weer aan het werk te gaan. Ze voelt de druk niet meer zo van de media. Daarnaast is ze gaan beseffen wat de toegevoegde waarde van haar team, de mensen om haar heen zou kunnen zijn om de gezondheid te bewaren. Met deze nieuwe zienswijze hoop ik dat ze nog lang mag genieten van haar werk en dat daardoor ook anderen weer mogen genieten van haar.

Ook overspannen, burnout of er tegenaan?
Herken je in Susan’s verhaal je eigen situatie? Is het jou ook te veel, is de druk te groot, zijn de verwachtingen je te veel en zie je de mogelijkheden niet meer om het te veranderen?
Hopelijk heb je dan wat aan Susan’s aanpak. Of lees anders eens op mijn website over de training op dit gebied. Alfatraining.

Fred Steetsel
Mentalcoach en Burnoutbegeleider
http://www.ontspannu.nl

Read Full Post »

Koekoeksjong

Een koekoek

Wij hebben een uitdrukking dat mensen die een beetje mal doen: ‘koekoek’ zijn. Een echte koekoek echter is zo gek nog niet. Zij legt haar ei in het nest van een ander en laat zo een ander de opvoeding beginnen. Eenmaal uit het ei gekropen verdringt het koekoeksjong het eigen jong van een andere vogel en schreeuwt het hardst om aandacht. Pa en ma beschouwen het lelijke eendje in het nest als het hunne en blijven het voeren. En zo overleeft dit dier in alle tijden.

In ons hoofd schreeuwen de hele tijd gedachten om aandacht. En meestal wint de gedachte die het dichtst bij onze emoties zit, die ons het meeste doet. Dat is ook logisch want als er gevaar dreigt moeten we kunnen reageren en verder luisteren we ook graag naar de gedachten die ons een instant gevoel van bevrediging geven. Ik noem een voorbeeld:

Stel je zit lekker op de bank een boek te lezen of, wat aannemelijker is in onze tijd, met je iPad te spelen. Het avondeten is al even geleden en je krijgt trek. Natuurlijk weet je wel dat nu gaan snacken ongezond voor je is. Dus de opkomende gedachte aan een lekker stukje kaas gaat de concurrentie aan met de verstandige gedachte dat je dat toch maar beter niet moet doen. Welke gedachte wint het dan vaak: juist de gedachte aan de snack, het koekoeksjong dat het hardste schreeuwde!

Of een ander voorbeeld: Je bent op je werk en merkt dat het werk niet af komt. De laatste tijd slaap je al slecht en je werk neem je mee naar huis. Verstandig zou zijn om daarover te gaan communiceren omdat je anders wellicht overspannen of misschien wel burnout raakt. Maar vanmorgen nog heb je wat meer hooi op je vork genomen in het werkoverleg. Dat afmaken gaat echter niet lukken. Maar ja.. je hebt min of meer toegezegd dat het op tijd af is, dat kan en mag toch van je worden verwacht?
Ook hier strijden weer twee gedachten om de aandacht: Het verstandige voor jezelf doen en wellicht iemand teleurstellen of nog maar een stapje meer doen en de confrontatie uit de weg gaan. En wellicht zal ook hier het koekoeksjong, dat gevoed wordt door de angst van afwijzing het winnen.

En zo zijn er nog plenty andere voorbeelden te verzinnen waarbij het koekoeksjong, de gedachte die instant bevrediging geeft of waarbij je een angst ontwijkt het wint van de verstandige gedachte.

Bevrediging of resultaten

Toch begrijpt iedereen dat op de lange termijn dit geen stand kan houden. Als mensen zo doorgaan zijn ze pas echt koekoek! Maar het is ons streven naar instant bevrediging dat ons hiertoe drijft. We willen ons lekker voelen en keuzes maken die we altijd hebben gemaakt.

Oké, dat werkt dus niet, maar wat dan wel?

Zaak is om eerst de koekoeksjongen onder je gedachten eens te analyseren, op een rijtje te zetten. Wanneer schreeuwt nu dat jong om aandacht? En zit daar misschien een angst, verlegenheid, onzekerheid achter? Dat is namelijk vaak zo.

Daar tegenover staat altijd een verstandige keuze, een verstandige gedachte. Zet die er eens tegenover. Het is duidelijk dat deze keuze niet direct bevrediging geeft. Hij verliest het immers van het koekoeksjong. En ga daarmee dan aan de slag. In het besef dat korte termijn bevrediging makkelijk is, maar lange termijn resultaten tellen!

Graag hoor ik van je terug welke koekoeksjongen je al hebt overwonnen of misschien iets minder sterk laat schreeuwen om aandacht.

Fred Steetsel
Mentalcoach en Burnoutbegeleider
http://www.ontspannu.nl

Read Full Post »

Ik presteer het beste onder druk

Succes
Iedereen wil graag succesvol zijn. Succesvol in zijn leven, succesvol in zijn werk. Waarmee ik niet wil zeggen dat iedereen president-directeur wil worden. Maar willen we niet allemaal op ons eigen gebied graag onze doelen bereiken, onze dromen verwezenlijken?

Prestaties zijn daarbij vooral op het werk van belang. Laten zien dat je iets bereikt. Ergens hard aan werken en daar dan ook het resultaat van zien. En we zijn goed in staat om onszelf, of onze medewerkers aan te sporen om toch maar productief te zijn, te presteren. En zo ontstaat vaak een bepaalde prestatiedruk.

Nu is het zo dat prestatiedruk op zich niet ernstig is. Daar is niets mis mee. Als je aan iets nieuws werkt, een nieuwe uitdaging of als je een klusje gaat klaren waarop je je verheugt, of iets wat je graag goed wilt maken of doen, dan werkt dat alleen maar stimulerend. Na afloop van de inspanning kan je dan genieten van de gedane arbeid.

Werkdruk
Maar als je werkdruk de enige drive wordt. Als je door je omgeving of door jezelf alleen nog maar presteert omdat je jezelf onder druk zet en je bovendien niet op tijd rust neemt, dan kan het wel eens de verkeerde kant op gaan. Je zal niet de eerste zijn die lange tijd tegen zichzelf of de mensen om zich heen heeft gezegd dat hij het beste presteert onder druk, om vervolgens ineens overspannen te raken of erger: burnout. Hoe komt het nou dat het lijkt alsof je dat overkomt? Want inderdaad: voor je idee ging het toch allemaal prima…

Fysiologisch werkt het als volgt. Tijdens het ervaren van een bepaalde druk wordt er adrenaline aangemaakt. Daar heb je altijd voldoende van om je flink op te jutten. De belangrijkste werking van adrenaline is dat het je lichaam voorbereid om een fysieke prestatie te leveren. De zogenaamde vecht-vlucht reactie waarover ik al vaker heb geschreven. En wat kan je nou net niet gebruiken als je gaat vechten: te veel gevoel. Je voelt door adrenaline een tijd lang veel minder pijn. Dat gevoel wordt onderdrukt.

Kikker
Wellicht kennen jullie de parabel van de gekookte kikker? Zo niet: Verwarm water flink in een pan en gooi daar een kikker in. Zijn eerste reactie zal zijn dat hij uit de pan springt. Maar zet een kikker in een pan met aangenaam water en hij zal blijven zitten, ook als je het water langzaamaan verhit en de kikker uiteindelijk wordt gekookt. Hij zal het gevaar niet voelen aankomen. (don’t try this at home! Zielig voor de kikker)

En zo is het ook met ons. We zijn allemaal eigenlijk kikkers in onze eigen werkomgeving. De druk van onszelf of die ons door derden wordt opgelegd zal ons langzaam gaar koken. En we voelen het niet want we gaan maar door en de adrenaline helpt ons doorbij.

Het mooie hiervan is dat als je dit leest, je gewaarschuwd bent. Maar ja, natuurlijk geldt dit niet voor jou, want jij voelt nog niets en het is toch altijd goed gegaan? Of zou het misschien zo kunnen zijn dat je inmiddels ook een adrenaline-junk bent geworden? Eentje die er prat op gaat dat hij alleen maar presteert onder druk en daarbij niets voelt van de aanslag die dat op zijn lichaam pleegt. Hup nog maar een kopje koffie erbij en zet de adrenaline pomp maar verder open.
Wellicht geldt het wel voor je buurman waarbij je dit ziet gebeuren? Want bij een ander zie je het vaak beter dan bij jezelf.

In alle gevallen sta ik voor jou en je buurman klaar. Om een aanpak te kiezen die ervoor zorgt dat je wel gezonder met jezelf om gaat en toch succesvol kan zijn.

Fred Steetsel
Mentalcoach en Burnoutbegeleider
http://www.ontspannu.nl

Read Full Post »

Loslaten geeft ontspanning en ontwikkeling

Vasthoudendheid een deugd…
Het lijkt in onze tijd wel een uitzondering als je langdurig ergens aan werkt. De meeste mensen zijn erg impulsief en korte termijn winsten op alle vlak zijn populair. Momenteel woedt er weer een verkiezingen strijd en snel scoren lijkt daar meer kiezers te boeien en over te halen om op je te stemmen, dan een goed doorgedacht verhaal.

Het is een signaal dat we allemaal graag instant bevrediging willen. Je mening vasthouden, ergens langdurig en met toewijding aan werken, wie doet het nog?

Vasthouden aan oude dingen
Daar staat tegenover dat we doorgaans wel vasthouden aan oude zekerheden. Zaken die we gewoon vinden, die ons een bepaalde stevigheid lijken te bieden, zullen we niet snel opgeven.
Zowel in onze relaties, ons werk, het omgaan met anderen zie je mensen vaak krampachtig vasthouden aan oude gebruiken. Oude manieren van omgaan met dingen, wat ervoor zorgt dat we vaak nieuwe mogelijkheden niet meer zien.

De meest nare gevolgen zien we terug in stress-situaties: je oude manier van doen en laten werkt niet meer, maar je bent toch te bang om deze los te laten. Dat zorgt voor ongezond gedrag, je forceren en dat kan ook leiden tot een overspannen situatie.

Loslaten, fysiek en mentaal
De spanning die je voelt door een object langdurig fysiek vast te houden wordt veroorzaakt door de zwaartekracht, de omvang of wellicht de temperatuur van een object. Objecten die je na een tijdje geen voldoening meer geven of die je pijn gaan doen laat je dan ook los. De één is daar wat beter in dan de ander, maar de spierspanning zal bij iedereen op den duur verdwijnen.

Mentaal is dat helaas niet altijd het geval omdat de oorzaken van mentale spanningen complexer zijn. We betrekken er onze angsten, overtuigingen en nog veel meer mentale eigenschappen bij.

Wanneer wel loslaten?
De vraag is dan natuurlijk: “Wanneer is het slim om vasthoudend door te gaan?” En wanneer is het slim en beter voor je gezondheid om eens wat los te laten? Hier onder vind je wat duidelijke signalen:

• Je werkt al heel lang ergens en je merkt dat anderen van je verwachten dat je iemand bent/blijft die je niet (meer) bent. Loslaten: het is tijd om verder te gaan in je leven!
• Je merkt dat je bezig bent je partner van je te laten houden. Loslaten: Een partner kiest ervoor om bij je te zijn om wie je bent, dat bereik je niet door je te forceren.
• Je relatie is slechts gebaseerd op fysieke aantrekkingskracht. Loslaten: Oprechte liefde is uiteindelijk niet afhankelijk van een mooi gezicht of lichaam.
• Een vriend/zakenpartner blijft je vertrouwen schaden. Loslaten: Of het nu om kleine of grote zaken gaat. Door jouw vertrouwen te tonen zul je er op den duur achter komen of het een vriend of een les voor het leven is.
• Je bewaart de goede lieve vrede door vrijwel nooit je innerlijk te laten spreken. Loslaten: Het gaat er niet om alleen een ander gelukkig te maken maar eerlijk zijn en je geluk delen met anderen.
• Je merkt dat je in het verleden leeft en dat je het verleden verheerlijkt. Loslaten: Je zult leren dat je geluk en vrijheid niet gaat over de controle houden of wraak nemen, maar over zaken zich natuurlijk laten ontwikkelen en te leren van je ervaringen.
• Je (zakelijk) partners daden corresponderen niet met zijn/haar woorden. Loslaten: Let op wat een ander doet en beoordeel hem/haar op zijn daden. Je echte vrienden en zakenpartners zullen zichzelf vanzelf laten zien.

Fred Steetsel
Mentalcoach en Burnoutbegeleider
http://www.alfatraining.nl
http://www.ontspannu.nl

Read Full Post »

Knuffelspek als gevolg van stress: een tijdbom.

I love your handles

Lekker hé die ‘love handles’? Een beetje vet kan geen kwaad, sterker nog het is een belangrijk onderdeel van ons gezonde metabolisme. En onze vetvoorraad is dan ook onze crisisvoorraad voor als we een tijdje tekort komen.

Te veel vet zorgt ervoor dat onze bloedvaten verstopt raken, we symptomen van suikerziekte gaan vertonen (metabool syndroom, insuline resistentie) wat kan leiden tot hartproblemen.

Buikvet als gevolg van stress
Hoe komen we nu aan te veel buikvet. Tja, ten eerste is er natuurlijk de onbalans van te weinig bewegen en te veel eten, drinken. En als je dan naar de samenstelling van het voedsel gaat kijken is daar ook een scheve balans in eiwitten, koolhydraten en vetten, alcohol en frisdrank inname.
Daarnaast is stress een boosdoener. Hoe werkt dat nu?

Uit een Amerikaans onderzoek blijkt dat mensen die vergelijkbare diëten volgden, zich vergelijkbaar bewogen, toch een andere verbranding kunnen hebben. Naast de directe invloed van snelle suikers in plaats van langzamere bleek vooral de stress conditie bepalend.

Mensen die meer stress hebben ademen anders, maken veel cortisol aan en zijn geneigd meer zoetigheid en chips te snacken. Deze combinatie zorgt ervoor dat de vetverbranding afneemt ten opzichte van suikerverbranding (ademhaling). De snelle suikers, mits niet direct verbruikt, worden opgeslagen als.. vet (snacken)! En van langdurig hoge cortisol waarden is bekend dat het zowel de omvang van, als de hoeveelheid vetcellen laat toenemen.

Ziek vet
Dat vet wordt vooral opgeslagen in de buikholte. En zowel de cellen als het vetweefsel werken dan niet meer optimaal. Het is als het ware ‘ziek’ vet geworden. Aan de buitenkant ziet het er uit als een zogenaamde ‘bierbuik’. Maar het is natuurlijk onderhuids vet dat zich rondom de organen verzamelt. En zo loop je met je knuffelspek wellicht rond met een langzaam tikkende tijdbom.

De oplossing
De oplossing is even eenvoudig als ingrijpend. Want het vraagt een aanpak van je leefstijl, een andere manier van eten en bewegen en wellicht ook ademen. Het bemoedigende is dat iedereen, op ieder moment hiermee kan beginnen. En door het volgen van deze stappen treedt ook herstel op van de reeds opgedane schade. Hier volgt het 4-stappenplan.

1. Begin met je dieet te bekijken op het gebied van vetten, eiwitten en suikers (koolhydraten). Schrap alle snelle suikers ( google even op ‘glycemische index’). Dat is al een hele goede stap.
2. Monitor je ademhaling: in rust is 6-8 keer ademen per minuut voldoende. Adem je sneller, probeer dan eens om je uitademing te verlengen ten opzichte van je inademing. En adem vooral in je buik. Je zult merken dat dit je rustiger maakt. En het verbetert de vetverbranding.
3. Ga op zoek naar de oorzaak van je stress. En pak die oorzaak aan. Zoek eventueel gerichte hulp! (zie www.burnoutbegeleidingin.nl voor een overzicht van gespecialiseerde hulpverleners op dit gebied). Dit zorgt voor een afname van de aanmaak van stresshormonen.
4. Ga iedere dag bewust wat meer bewegen, minimaal een half uur en liefst met een lichte tot matige inspanning (stevig doorwandelen bijvoorbeeld) Naast een hele goede oefening voor je conditie, op gang brengen van de vetverbranding zorgt dit voor een afname van reeds aangemaakte stresshormonen (waaronder cortisol)

Hulp
Ik wens je heel veel succes met deze eenvoudige en doeltreffende aanpak! Mocht je vragen hebben reageer dan op deze blog.

Fred Steetsel
Mentalcoach en Burnoutbegeleider

http://www.ontspannu.nl

P.S. Heb je als gevolg van je leefstijl of door een andere reden reeds een aandoening opgelopen raadpleeg dan altijd een arts. Het kan zijn dat de bovenstaande aanpak je klachten laat verminderen of zelfs verdwijnen.

Read Full Post »

Wat kunnen we op het werk leren over sporters die burnout raken?

Uit een onderzoek in Nieuw Zeeland (*) onder sporters die hard trainden bleek het volgende:

• Zij die met een externe motivatie sporten (voldoen aan verwachtingen, voor een beloning sporten of bij slecht presteren juist straf) liepen de grootste kans op een burnout.
• Intern gemotiveerde sporters, doen het omdat ze het leuk vinden. En blijken veel minder gestrest.
• Door goede begeleiding kan je de juiste motivatie stimuleren en het risico op een burnout worden verminderd.

Spanning-inspanning-ontspanning
Het eerste dat me hieraan opvalt is dat er een duidelijke parallel te trekken is tussen overtraindheid en overspannen zijn of een burnout. Je kunt jezelf dus in een burnout sporten. Niet helemaal nieuw voor mij, maar blijkbaar geldt dat niet alleen maar in extreme gevallen.

Want sporten is toch zo gezond voor je? Ja, wel als je het doet op het juiste niveau. Te veel sporten brengt je uit balans. En heb je eenmaal een burnout dan is het helemaal belangrijk om het juiste niveau van inspanning vast te stellen.

Op de werkvloer: de toepassing
Nu is het de vraag wat we hebben aan deze conclusies als het gaat om mensen die op het werk burnout dreigen te raken. Als de stress hoog op loopt bij iemand, wat hebben we er dan aan te weten dat sporters ook burnout kunnen raken.

Ook op de werkvloer bestaan de inspanningen uit twee soorten: Een inspanning die iemand verricht puur omdat hij of zij het moet (van zichzelf of van zijn baas) en inspanningen die gedaan worden omdat de medewerker daar vanuit zichzelf graag aan werkt. Extern en intern gemotiveerd dus.

Nu is het natuurlijk zo dat vrijwel niemand de hele dag alleen maar intern gemotiveerd is. Ieder soort werk brengt klusjes met zich mee die minder leuk zijn en waarvan je weet dat het toch even moet gebeuren (externe motivatie). Maar als de beleving van de medewerker zo is dat het merendeel van het werk bestaat uit dit soort werkzaamheden, dan slaat de balans de verkeerde kant op door. De kans ontstaat dan dat de medewerker gaat afknappen.

Om te voorkomen dat een medewerker afknapt is het dus zaak om te analyseren of iemand voornamelijk extern of intern gemotiveerd is. Waarin vindt iemand zijn drive om de hele dag door te gaan, dag in, dag uit? En heb je éénmaal door hoe het met de motivatie zit, dan kun je daarop inspelen. Aanpassingen aan de arbeidskant of aan medewerkerskant, of misschien wel allebei.

Intern motiveren
In ieder geval zullen de maatregelen om te voorkomen dat iemand afknapt vanwege te veel externe motivatie ertoe moeten leiden dat de medewerker meer van zijn taken intern gemotiveerd gaat oppakken. Hij zal er als het ware anders tegen aan gaan kijken. En dat is nog een hele kunst.

Heb je vragen hier over of wil je eens sparren om te kijken hoe dit bij jou in het bedrijf kan worden aangepakt? Neem dan gerust contact op.

Fred Steetsel
Mentalcoach en Burnoutbegeleider

http://www.ontspannu.nl

* Het onderzoek: (Lonsdale C, Hodge K (2011) Temporal ordering of motivational quality and athlete burnout in elite sport. Med. Sci. Sports Exerc., 43: 913-921.)

Read Full Post »

In stress vertonen mensen (mannen) socialer gedrag

Stress en sociaal gedrag

In een studie van de universiteit van Freiburg blijkt dat mensen een socialer gedrag (tend and befriend) gaan vertonen als we onder stress komen te staan. Dat is nog eens wat anders als je ervan uit gaat dat we onder stress, vooral mannen, de vecht-vlucht reactie vertonen.

Het is al langer bekend dat sociale steun een hele goede manier is om stress te beteugelen. Deze zogenaamde ‘coping-strategie’ kun je dus zelf ook toepassen: zoek vrienden op in tijden van stress, vertel je verhaal.
Tot heden echter was de aanname dat vooral vrouwen geneigd zijn om sociale steun te zoeken bij elkaar, maar mannen zouden vooral in actie komen of zichzelf compleet terug trekken.

Nu ben ik nogal een eigenwijs type en geloof dus niet meteen dat dit soort uitkomsten kunnen worden vertaald naar de dagelijkse praktijk. De studie is gedaan op een universiteit onder studenten. 34 in de groep en 33 in de controle groep. Studenten vormen niet bepaald een doorsnee van de bevolking. Verder zijn deze mensen jong, onervaren, hebben weinig levenservaring (lees: zijn gewend samen te zijn, zijn meestal nog weinig getraumatiseerd).

Copingstrategie aanleren

Wat wel duidelijk is dat mensen, die weten dat sociaal gedrag helpt in tijden van stress, geneigd zijn om dit ook toe te passen. Kortom: men is als het ware geconditioneerd. Kijk! En daar kunnen we wat mee.

Want dat betekent nogal wat in je bedrijf, gezin, vereniging. Door sociaal gedrag te bevorderen kun je ervoor zorgen dat men in stress-situaties hierop ook terugvalt, ook de mannen blijkbaar. Als manager kun je daarop sturen en kun je je mensen ook stimuleren om meer dingen samen aan te pakken. Laat mensen zien dat het werkt door daar creatieve werkvormen in te verzinnen. Ook voor trainers ligt hier een schone taak!

Vraag:

Zie je deze ontwikkeling al in jouw bedrijf? En heb je ideeën hoe je dit zou willen aanpakken. Ik hoor het graag!

Fred Steetsel
Mentalcoach en Burnoutbegeleider
www.ontspannu.nl

(Bron: http://www.psychologie.uni-freiburg.de/abteilungen/psychobio/team/publikationen/stressandprosocialbehaviour)

Read Full Post »